Aeroplankton,
het voedsel van de gierzwaluw

Het voedsel van de gierzwaluw is aeroplankton (vliegende insecten en zwevende spinnetjes). Niet alles wat voorbij komt wordt verorberd. In een fractie van een seconde onderscheiden ze de eetbare zweefvlieg van de met een angel uitgeruste bij.

Vocht halen ze uit hun voedsel (de insecten). Als het erg warm is willen de gierzwaluwen wel eens drinken. Dit doen ze door met hun snavel water te scheppen tijdens een lage vlucht over het wateroppervlak.

Het lijkt op het eerste gezicht dat de gierzwaluw een kleine bek heeft. Veren bedekken het achterste deel van de snavelrand.
De 2e foto laat duidelijk zien dat hij met een open snavel een grote bek heeft.

Als insecten vliegen en de gierzwaluw de insecten kan zien, wordt al happend gegeten. Een bek die wijd open gaat vergemakkelijkt het vangen.

Stel:
Hoog zomer heeft de gierzwaluw 5 uur nachtrust, dan blijven er 19 uren over waarin hij kan jagen.
Dat is 1140 minuten of 68.400 seconden.
Er is wel eens uitgerekend dat de gierzwaluw ongeveer 10.000 insecten per dag vangt.
10.000 insecten vangen in 68.400 seconden is:

dan vangen ze 1 insect per 6,8 seconde (zou hij zelf dan al gegeten hebben?)

Een imker, die dacht last te hebben van de gierzwaluw, heeft een gierzwaluw gevangen en gekeken wat hij zoal gegeten had. Er bleken alleen darren en geen werksters in het gevangen voedsel te zitten. Darren hebben geen angel, werksters wel. De conclusie: De gierzwaluw eet bijen en de imker heeft geen bedrijfsschade.

De gevangen insecten worden in de keelzak verzameld. Vermengd met speeksel vormt de gierzwaluw hier een voedselbal van.
Het speeksel, zo mag je aannemen, zal het voedsel voorverteren.