Beschrijving van de gierzwaluw. |
|
![]() |
Morfologie. Een volwassen mannetje en vrouwtje gierzwaluw zijn niet van elkaar te onderscheiden. De handpennen zijn lang en steken ca. 3,5 cm voorbij de staart. De snavel en de scherpe nageltjes zijn zwart, de pootjes roze en enigszins ‘behaard’. |
| Geluid Het repertoire van de gierzwaluw is, zover bekend, niet groot, maar zeker indrukwekkend. U kunt op de foto hiernaast klikken voor het geluid. Dit geluid is zo karakteristiek voor de binnensteden in de zomermaanden. De natuur in de stad laat zich horen. De bekende 'srie-rie', duet-schreeuw, wordt gezamenlijk geproduceerd door de twee individuen van een paar. Het heeft waarschijnlijk een territoriale functie, maar het dient waarschijnlijk ook voor partnerherkenning, het stemmen van de paarband. De lange-schreeuw is het geluid wat van 1 gierzwaluw komt en dient zeer waarschijnlijk voor het aangeven van haar territorium. Screaming party's is waarschijnlijk een activiteit van bangers, gierzwaluwen die op zoek zijn naar een nest. |
|
![]() |
Poten. De tenen staan alle 4 naar voren. Komt hij op de grond dan helt hij naar achteren. Doordat alle tenen naar voren staan trekt hij zichzelf naar voren bij het lopen. Het is dus van belang dat de bodem van nestruimten ruw is, anders glijdt hij uit. De vogel komt niet vrijwillig aan de grond. Hoewel wordt gezegd dat hij niet van de grond kan opstijgen, kan hij dat wel degelijk. Door met zijn vleugels te slaan krijgt hij wind onder de vleugels en verdwijnt hij in de lucht. |

